Zaczepne, kąśliwe, wredne, uszczypliwe, potrafią zranić do żywego i być przyczyną do kłótni i rodowych waśni. Były to krótkie wierszowane formy literackie śpiewane podczas uroczystości weselnych przez zaufane obozy panny i pana młodego, zwykle spontaniczne, mające zdenerwować stronę przeciwną i sprowokować do ostrej wymiany zdań. W takich prześpiewkach zawsze odkrywano jakąś smutną prawdę: a to panna młoda niezbyt ładna, że nie pierwszej świeżości i może trochę za bardzo pyskata; a to, że pan młody, choć młody, to już nie może, że pijak jest i od obcych kobiet nie stroni; a i teściom, świekrom i całej rodzinie się dostawało...wedle zasług. Oprócz prześpiewek równie popularną formą zabawiania towarzystwa weselnego były przyśpiewki już niekoniecznie ludowe. Przyśpiewka polegała na określeniu dalszych czynności biesiadnych, np.: a teraz idziemy na jednego, a teraz idziemy wódkę pić, tudzież na czynnym zaangażowaniu grupy bawiącej się, np.: a kto się w styczniu urodził ma wstać, ma wstać i pić do dna, do dna,...(i tak do grudnia).